İş dünyası ve kullanıcı profillerindeki değişimle birlikte inanılmaz ölçüde artan veri hacimleri, iş zekası dünyasında da bir transformasyona sahip oldu ve yepyeni bakış açılarıyla, bugünün ihtiyaçlarını direkt olarak adresleyen iş zekası platformlarıyla karşılaşmaya başladık. Bu yeni ve inovasyona dayalı ürün aileleri iş zekası dinamiklerini tamamen değişik bir bakış açısıyla ele alarak bir yandan yeni nesil iş zekasından bahsederken bir yandan da sektörde  «Geleneksel İş Zekası Platformları» gibi bir terim kullanılmaya başlandı. İşte bu geleneksel iş zekası platformlarının bugünün dünyasında istenilen beklentileri sunamamaya yönelik en önemli sıkıntıları şu şekilde özetlenebilir.

Öncelikle geleneksel yakaşımı gösteren bir çok yazılım aracı, implementasyon süreçleri, son kullanıcıların öğrenebilmesi ve destek verilme süreçleri açısından hala çok zor ve karmaşık olarak düşünebileceğimiz yaklaşımlar sunmakta. İş dünyasındaki değişimlere paralel olarak daha yüksek sayıda kararları hızlı ve aynı zamanda ekipler bazında verebilmek, ürünlerin kullanımının çok kolay olmasını gerekitiyor; çünkü ancak bu şekilde hem hızlı implementasyon ve kullanımla bir yönetici/analist bir takım sonuçlara ulaşabilir, hem de ekipler halinde karar verme süreçlerinde çok farklı eğitim düzeyindeki kullanıcılar benzer tarzdaki ekranları kullanarak anlamlı sonuçlar çıkarabilir. Yıllarca bu konudaki tecrübeler göstermiştir ki son kullanıcıların bilgiye erişim ve analiz aşamasında birden fazla arayüzü kullanması hem eğitim süreçlerini çok uzatmakta, hem kullanıcı tarafından benimsenmemekte hem de analiz yapan kullanıcı farklı önyüzlerde gidip geldiğinde üzerinde çalıştığı iş ve konunun kapsamının veriyle ilişkilendirilmesi ve sonuç çıkarılması sırasında bütünlüğü kaybetmektedir.

Bu noktada artık bugün çok bilinen önemli bir konu var ki o da önyüz araçlarınızın ne kadar iyi olduğunu düşünürseniz düşünün son kullanıcılar tarafından benimsenmediği durumda maalesef başarılı bir iş zekası çözümünden bahsetmek mümkün değildir. Bir diğer konu, geleneksel iş zekası platformlarının karmaşık iş dünyası ve karmaşık IT altyapısı gözönüne alındığında değişiklikler karşısında esnekliğini kaybetmeye başlamış olması.

Bugün iş dünyasının karşılaştığı en önemli problemlerden birisi «sürekli değişim». Dünyanın bir ucunda karşlaşılan ekonomik veya siyasi bir karar/problem, ya da faaliyet gösterilen sektörde yeni bir rakibin piyasaya girmesi, yeni bir ürünün piyasaya sürülmesi, ürünlerde çıkan bir problemin bir an önce düzeltilmesi gibi konular iş birimlerinin yeni aksiyonlar almasına ve süreçleri, hedefleri, satış modellerini, servis modellerini ya da organizasyonel yapılarını değiştirmeye neden olabiliyor. Eskisiyle karşılaştırıldığında çok daha fazla karşılaşılan bu durumlar karşısında geleneksel iş zekası platformları üzerinde yapılan altyapıyla ilgili geliştirmelerin esnek ve hızlı bir biçimde yeni iş modellerine ayak uydurabilmesi gerekmektedir. Maalesef ki bu platformların bir çoğu, bu tür ihtiyaçların ön planda olduğu dönemlerde hazırlanmadığı için belki de sahip oldukları özleri nedeniyle istenilen beklentiyi sağlayamamakta. Bu tür değişimlere ayak uydurmak için çok hızlı biçimde ve çok fazla kaynak kullanarak yapılan değişimler ise kurum için önemli ve olumsuz sonuçlara neden olabilmekte. Bugün sadece bir departman için hazırlanabilecek datamart’ın bile aylar seviyesinde bitiriliyor olması ve ayrıca bu datamart üzerinde sorgulama, raporlama, analiz, dashboard gibi yapıların oluşturulması için geçen zaman ve bu süre zarfında konuya odaklanamama, bilgi işlem ile iş birimleri arasındaki kopukluk gibi konular maalesef ki bugünün koşullarında kullanılabilirlik oranını çok gerrilere çeken bir konu. Bugün için tüm kurumların en önemli problemleri, çok kritik bir boyut olan «zaman» üzerine odaklanmakta.  Bilgiyi kullanma konusundaki hızınız yavaşladığında maalesef bir süre sonra o bilgi tüm anlamını yitirecektir. Bilgi işlem ve iş birimleri arasındaki kopukluğu ortadan kaldırabilmek için merkezi bir kontrol sağlarken, son kullanıcıların gerçekten self-servis yöntemlerle esnek, görsel ve etkileşimli yöntemler kullanabileceği iş modellerinin değişikliğine çok çevik hareketlerle kendini adapte edebilecek iş zekası platformları, hemen her kurum için bugünün en önde gelen ihtiyaçları arasına girmiş durumdadır. Ve son olarak büyük hızla artan veri hacimleri ve veri kaynaklarının sayısı...

Doğru karar verebilmek, eldeki tüm farklı veri kaynaklarından elde edilen verilerin konsolide edilerek anlamlı hale getirilmesiyle birlikte desteklenebilecek bir süreçtir. Oysa geleneksel iş zekası platformlarıyla veri entegresyonu araçlarının ayrı köklerden geliyor olması ve bunların sonradan büyük üreticiler tarafından birleştirilmeye çalışılması, hem implementasyon süreçlerini uzatmakta hem de destek konusunda problemler oluşturmaktadır. Benzer şekilde geleneksel iş zekası platformlarının hemen hepsinde kullanılan «rapor» kavramı, maalesef ki çok büyük satırlardan oluşan veri kümelerini içerecek bir altyapıya sahip değil. Geçmişte bir kaç yüz bin satırdan oluşan bir rapor çok büyük olarak nitelendirilirken bugün değil bir kaç milyon bir kaç on milyon satırdan oluşan  dökümanlar, analist ve yöneticilerin elde etmek istedikleri bir niteliğe kavuşmuş durumda. Geleneksel iş zekası platformları üzerinde yapılan tüm performans iyileştirmeleri, ürünlerin ortaya çıkış mantığı gözönüne alındığında bu tarz veri kümelerini destekleyecek nitelikte değil. Bu durumda geleneksel iş zekası platform üreticileri tekrar tamamlayıcı ürün ya da çözümlere yönelmekte ki bu da iş zekası çözümlerinde yeni bir katman, öğrenilecek yeni bir araç, geliştirme yapılacak yeni bir tasarım süreci, ve yeni entegrasyon, yeni maliyetler anlamına gelmektedir.